Eg vona ad einhver les enntha
thessa agaetu bloggsidu og aetla thvi ad rita inn smavegis
skyrslu til ad reyna ad endurlifga hana. En semsagt nu er eg
naestum thvi komin heim, th.e.a.s. til Finnlands til vinanna
minna Muminalfanna og Fazer sukkuladis. 
Nu tharf eg ekki lengur
ad...:
• ...hlusta a barnagratur kl. 7 a
morgnana
• ...thrifa kornfleks klistrad vid
golfid i stofunni, tyggjobref rifid i 150 bita og sigarettustubba
sem hafa verid komid fyrir her og thar i stofunni 
• ...segja “wie bitte” ca. 32 sinnum
thegar folk er ad panta mat i vinkjallaranum
• ...vera med jafn raud augu og
kirsuberjatomatur vegna threytu og hungurs i vinkjallaranum

• ...hafa ahyggjur ad eg fai ekki
utborgad
• ...reyna ad loka
badherbergishurdinni med thvi ad setja ruslatunnu thar fyrir
utan
• ...hafa ahyggjur ad vörubilstjorar
eda jafnvel sjukrabilstjorar flauti a mann thegar madur er ad hjola
eda labba i sakleysi sinu.
• ...hjola 10 km til ad komast a
internetid
• ...verda fyrir stödugum asökunum um
ad eg hafi haft “Nachtbesuch” bara vegna thess ad eg svaf ekki i
nattbuxum 
• ...fela allt sukkuladid mitt svo ad
gradugir fjölskyldumedlimir myndu örugglega ekki borda
thad.
• ...drekka afengi BARA vegna thess
ad thad er svooo odyrt 
Semsagt, heilmikid aevintyri og
mikilvaeg reynsla, en naest aetla eg ad kynna mer adeins betur
vinnuna adur en eg skelli mer ut i eitthvad an thess ad hafa
hugmynd um hvad thad snyst um!
Katriiin